Noc Czerwi

Jak sie ma 44 lata na karku to i mysli sie o coraz powazniejszych sprawach I wazy sie slowa Dawna dluga fraza Tomasza Hrynacza ustepuje tu miejsca wierszom czasami niemal aforystycznym pobrzmiewajacym ewidentna inspiracja haiku Wszelako niewielki objetosciowo tekst moze brzmiec apokaliptycznym tonem W Nocy czerwi znajdziemy takie wiersze Podoba mi sie ich mrok czulosc dla utraty zludzen Jaroslaw Klejnocki Introwertyczna od samego poczatku poezja Tomasza Hrynacza z kazdym tomem nabiera coraz glebszego nacechowania egzystencjalnego Tutaj w Nocy czerwi podmiotem egzystencji jest duch wlasciwa najbardziej istotna najprawdziwsza forma istnienia Przesycony cieniem przenikniety mrokiem duch osaczony przez drapiezne slowa przez zlowrozbny tlum jest swiadom ciezaru pominietych szans i znaczenia tych ktore beda mu jeszcze dane Zawieszony nad przepasciami pragnie swiatla oraz sensownego ciagu dalszego Poszukujac go przywoluje w sukurs zmysly milosc sumienie Korzystajac zas z laski zdziwienia stara sie oczyscic Dlatego tez mozna te wyglaszane de profundis monologi czytac rowniez jako zapisy bezustannie ponawianych prob autentycznego bycia Piotr W Lorkowski Te prosby zaklecia modlitwy ukladaja sie w spis lekow ktore wypowiedziane traca na chwile swoja moc Obsesja daremnosci wiersza sciera sie z poczuciem ze przekraczajacy smuge cienia poeta cos jednak pamieta a nawet czesciowo ocala Oto naprzeciw pustki staja nieliczne fragmenty tak sobie mysle czytajac te ksiazke Karol Maliszewski