Erdhe Per Gjurme Te Eres

Poezia e Jeton Kelmendit ÎshtÎ e pashoqe nÎ njÎ kopsht shumÎ sekret, e pasur nÎ lule tÎ Bukura, tÎ mbrojtura me xhelozi nga njÎ mur i lartÎ. NÎ kÎtÎ kopsht ku shpÎrthen kudo dashuria, shÎtit gjithkund zemra rrahÎse e poetit. Zemra tepÎr e kursyer nÎ fjalÎ. Ajo qÎ kjo zemÎr thotÎ, ÎshtÎ trefish e filtruar nga njÎ inteligjence nÎ zgjim tÎ pandÎrprerÎ. NÎn erÎn e artÎ dhe trÎndafilin me vesÎ, poeti thotÎ ato qÎ janÎ veÁse esenciale. E dendÎsuar, e ngjitur mirÎ dhe e qÎndrueshme, poezia e tij shmang me kÎmbÎngulje tÎ gjithÎ zbukurimet e kota, tÎ gjithÎ bishtnajat. Pika pÎrreth tÎ panevojshme, pika dÎgjimi qÎ ÁlodhÎse. KÎto vargje fshin brenda vetes muzikÎn, atÎ tÎ vÎrtetÎn muzikÎ, tÎ ÎmblÎn muzikÎ, butÎsisht perceptuar. NÎn mbulesÎn e mÎndafshtÎ tÎ frazÎs, tÎ thjeshtÎ e tÎ qartÎ, fshihen trishtesa tÎ fshehta, plagÎ tÎ thella, foleza dashurie , hi ashpÎrsie, dhe urrejtje tÎ shuara tashmÎ. Athanase Vantchev de Thracy, Paris